Neiegkeeten

Am Joer 1968 huet de Krüger-Theimer illustréiert, wéi pharmakokinetesch Modeller kënne benotzt ginn, fir effizient Dosisregime ze designen. Dëst Bolus, Eliminatioun, Transfer (BET) Regime besteet aus:

eng Bolusdosis, déi berechent ass fir den zentralen (Blutt-) Kompartiment ze fëllen,

eng Infusioun mat konstanter Rate gläich wéi d'Eliminatiounsrate,

eng Infusioun, déi den Transfer an d'peripher Gewëss kompenséiert: [exponentiell ofhuelend Geschwindegkeet]

Déi traditionell Praxis huet sech op d'Berechnung vum Infusiounsschema fir Propofol baséiert op der Roberts-Method. Eng Opluedungsdosis vun 1,5 mg/kg gëtt vun enger Infusioun vun 10 mg/kg/Stonn gefollegt, déi dann op 8 an 6 mg/kg/Stonn an zéngminütegen Intervalle reduzéiert gëtt.

Effekt op Site Targeting

Déi wichtegst Auswierkunge vunAnästhesieIntravenös Agenten sinn déi sedativ an hypnotesch Effekter, an d'Plaz wou d'Drogen dës Effekter ausübt, genannt Wierkungsplaz, ass d'Gehir. Leider ass et an der klinescher Praxis net machbar, d'Gehirkonzentratioun [Wirkungsplaz] ze moossen. Och wann mir déi direkt Gehirkonzentratioun kéinte moossen, wier et néideg, déi genee regional Konzentratiounen oder souguer Rezeptorkonzentratiounen ze kennen, wou d'Drogen hir Wierkung ausübt.

Erreeche vun enger konstanter Propofolkonzentratioun

D'Diagramm hei ënnendrënner illustréiert d'Infusiounsquote, déi bei enger exponentiell ofhuelender Geschwindegkeet no enger Bolusdosis erfuerderlech ass, fir eng stationär Bluttkonzentratioun vu Propofol ze erhalen. Et weist och den Ofstand tëscht der Blutt- an der Wierkungsplazkonzentratioun.